توسعه مبتنی بر حمل ونقل

اصول اساسی

تمام انواع TOD توسط مجموعه ای مشترک از اصول تعریف می شوند که آن ها را از سایر انواع توسعه متعارف متمایز می کند.

ترکیب کاربردها

تجمع کاربردهای مختلف پیرامون حمل ونقل – مسکن، اداری، خرده فروشی، ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و سایر موارد.

تراکم توسعه

امکان پیاده روی یا دوچرخه سواری بین مقصدها را فراهم می کند، به جای رانندگی.

چندرسانه ای

خیابان ها، پیاده روها، خطوط دوچرخه سواری، ایستگاه های اتوبوس و سایر زیرساخت هایی که استفاده ایمن و راحت عابران پیاده و دوچرخه را فراهم می کند.

حمل ونقل با کیفیت نزدیک به بالا

حمل ونقل عمومی نزدیک و قابل اعتماد که منطقه را به فرصت های مختلف در سراسر منطقه متصل می کند.

یکپارچه با محیط اطراف

توسعه به خوبی با ویژگی ها و بافت محله های موجود ادغام شده است.

ایمنی/دسترسی پذیری

توسعه، ایمنی عمومی و دسترسی پذیری افراد با توانایی های مختلف را از طریق طراحی زیرساخت، روشنایی و تابلوها در اولویت قرار می دهد.

TOD می تواند در زمینه های مختلفی موفق باشد. اگرچه کاربری های زمین با تراکم پایین با TOD سازگار نیستند، نمونه های زیادی از TOD موفق بدون حتی یک برج بلند وجود دارد. در شرایط دیگر، حمل ونقل با کیفیت بالا امکان توسعه های عمده را بدون ایجاد ترافیک قابل توجه خودرو فراهم می کند. نمونه هایی از انواع مختلف TOD در زیر نشان داده شده اند. 

زمان وقوع در منطقه Metro واشنگتن دی سی

TODها تاریخچه ای طولانی و غنی در منطقه ما داشته اند. برای آشنایی با رشد تدریجی TOD در منطقه Metro دی سی، روی جدول زمانی زیر کلیک کنید.

1862-1900

از ارابه های اسب تا حومه های تراموا

در حالی که لنفان طرح پایتخت را تصور می کرد، رشد آن توسط شبکه های حمل ونقل آن دوران تسهیل شد. اولین واگن های اسب منطقه در سال ۱۸۶۲ و همزمان با رشد جمعیت واشنگتن در زمان جنگ به خدمت درآمدند. از سال ۱۸۸۸، ترامواها برقی کنترل ریل ها را به دست گرفتند و به سرعت فراتر از محدوده قدیمی شهر گسترش یافتند و از تپه هایی که برای اسب ها بسیار دشوار بودند، عبور کردند. در طول جنگ جهانی دوم، الگوهای رشد منطقه عمدتا از خطوط تراموا پیروی می کرد. توسعه دهندگان خصوصی فرصت های سرمایه گذاری را در نزدیکی ترامواها بازاریابی می کردند. برخی خطوط تراموا حتی توسط منافع خصوصی املاک ساخته شدند تا به توسعه های جدید خدمات ارائه دهند.

1960

تمرکز بر خودرو

با افزایش بودجه های فدرال، بزرگراه های جدید حاشیه را برای توسعه حومه ها باز کردند. در همین حال، مراکز شهری و حمل ونقل از کمبود سرمایه گذاری رنج می بردند. در حالی که برخی از آن ها از خانه های جدید مقرون به صرفه و رفت وآمدهای سریع در بزرگراه بهره مند شدند، منطقه شروع به شناسایی معایب الگوهای توسعه خودرومحور از طریق افزایش تراکم و آلودگی خودروها کرد.

1976

افتتاح Metro

اولین بخش Metrorail در سال ۱۹۷۶ با هیجان افتتاح شد و اولین توسعه مشترک Metroدو سال بعد بالای ورودی ایستگاه Farragut North افتتاح شد. با رشد سیستم، حمل ونقل عمومی بیش از رفت وآمد آسان برای منطقه فراهم می کرد. رهبران بخش های دولتی و خصوصی در جوامع جدید و موجود نزدیک Metroسرمایه گذاری کردند، مانند Silver Spring (ایستگاه در ۱۹۷۸ افتتاح شد) و کریدور خط Orange آرلینگتون (ایستگاه ها در ۱۹۷۹ افتتاح شدند) و مدل های ملی برای توسعه مبتنی بر حمل ونقل را پایه گذاری کردند.

2004

ایستگاه پرکننده اول

NoMa-Galludet U، اولین ایستگاه پرکننده Metro Rail ، در نوامبر ۲۰۰۴ افتتاح شد. ایستگاه NoMa که توسط منطقه کلمبیا، دولت فدرال و سرمایه گذاری خصوصی تأمین مالی می شود، نشان می دهد چگونه یک حوزه قضایی می تواند از حمل ونقل عمومی برای آزادسازی پتانسیل توسعه یک محله بهره ببرد. از سال ۲۰۰۴، محله نوما شاهد رشد ۲۰۰٪ در تعداد قطعات ساخته شده، بیش از ۱۲,۰۰۰ واحد مسکونی، ۱۲ میلیون فوت مربع دفتر، ۹۰۰,۰۰۰ فوت مربع فضای خرده فروشی و تقریبا ۳,۰۰۰ اتاق هتل افزوده شده است.

2014

رشد کریدورهای TOD

در سال ۲۰۱۴، فاز اول خط Silver به Tysons و رستون در ویرجینیا افتتاح شد و موج جدیدی از توسعه را در مناطقی آغاز کرد که ترافیک در غیاب حمل ونقل سریع، مانع رشد شده بود. شهرستان فرفکس با ایجاد منطقه بهبود حمل ونقل برای مالیات بر املاک تجاری و صنعتی (ابزار مشابهی برای فاز دوم پروژه استفاده شد) بودجه پروژه را تأمین کرد. توسعه در طول کریدور با انتظار حمل ونقل فرکانس بالا و پس از تکمیل پروژه، به ویژه در ایستگاه های McLean (دفتر مرکزی کپیتال وان) و Wiehle-Reston East افزایش یافت.

امروز

شتاب توسعه مشترک

در سال ۲۰۲۲، Metro منتشر کرد. برنامه راهبردی ۱۰ ساله برای توسعه مشترک. این طرح هدفی برای ۲۰ توافق توسعه مشترک اضافی تا سال ۲۰۳۲ تعیین کرده و راهبردهایی را که Metro برای رسیدن به این هدف اتخاذ می کند، از جمله همکاری با حوزه های قضایی محلی، تعیین اندازه مناسب تأسیسات حمل ونقل، افزایش آمادگی توسعه و کاهش ریسک های اجرایی، تشریح می کند.